نامه‌ای از آیت‌الله العظمی سید محمدهادی میلانی

زمان مطالعه: ۴ دقیقه

اشاره

سید محمدهادی حسینی میلانی (۱۳۱۳-۱۳۹۵ق)، از مراجع تقلید شیعه در قرن چهاردهم قمری بود. آیت‌الله میلانی بیشتر عمر خود را در عراق گذارند و در آنجا از درس علمایی چون شیخ الشریعه اصفهانی، آقا ضیا عراقی و میرزا محمد حسین نائینی بهره برد. وی از سال ۱۳۳۲ش در مشهد ساکن شد. سید علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی ایران مدتی نزد وی شاگردی کرد. از میلانی آثاری از جمله محاضرات فی الفقه الامامیه و قادتنا کیف نعرفهم بر جای مانده است. آیت الله میلانی در عرصه‌های سیاسی و اجتماعی نیز فعال بود. او از انقلاب اسلامی ایران، رهبری آن و نهضت مردم عراق حمایت می‌کرد. نامه زیر در آذر ماه ۱۳۴۳ از سوی آیت‌الله میلانی به آیت‌الله محمدتقی آملی نوشته شده است.

آیت‌الله میلانی و آقایان شهید سید محمدعلی قاضی و سید مهدی انگجی

“بـسم‌ الله تـعالی و له الحـمد

حضرت مستطاب آیت‌الله آقای حاج شیخ محمدتقی آملی دامت‌ برکاته

تسلیم و تحیت وافر تـقدیم داشته در این آستان قدس علی مشرفها آلاف‌ التحیه و السلام با انواع‌ دعوات‌ یـاد آورم. امید آن‌که‌ پیوسته بـه توجهات مـقدسه حضرت بقیه‌الله ارواحنا له الفداء نائل باشید ان‌شاء الله تعالی. زیارت مرقوم مبارک مورخ ۲۸ رجب ۸۴ موجب مزید تشکر شد؛ دمتم و دامت‌ الطافکم. بنا داشتم قبلا به تجدید عهد مبادرت نمایم و از حضرتعالی و سـایر آقایان اعلام‌ استشاره کنم تکلیف چیست، چه باید کرد و چگونه باید اهداف عالیه خود را تعقیب نمود. حقیقتا‌ خائفم‌ از مضمون فرمایش حضرت‌ سیدالشهداء صلواته تعالی علیه که فرمودند «الا ترون الی الحق لا یـعمل بـه و الی الباطل لا یتناهی عنه» آیا امت اسلامی وظیفه ندارد در قبال‌ تصویب‌ احکام و قوانین که مخالف اسلام و قران کریم و قوانین مملکتی و منشور ملل است انتقاد کند؟ آیا نبایستی‌ آشکارا مطالبه حقوق خـود بـنماید و بگوید حق مردم را به خودشان واگذار کنید؟ آیا‌ باید بسوزد و بسازد و نگوید هر تصویبی که متصدیان امور بنمایند مادامی که به امضاء طراز اول روحانیت نرسد مورد قبول و رضای ملت نیست و تصویب‌‌کنندگان نـماینده مـلت نیستند و در موقع خود به جزاء عمل‌ خود‌ خواهند‌ رسید، و سیعلم الذین ظلموا ای‌ منقلب‌ ینقلبون.‌ آیا ملت وظیفه‌ ندارد بگوید این‌قدر از بیت‌المال این مملکت و قرضه‌های کذائی که باید بـه صرف آسـایش و رفـاه حال مردم برسد‌ سوء‌اسـتفاده‌ نـنمائید؟ آیـا ملت اسلامی وظیفه ندارد بگوید این‌ کشور‌ مذهبی را تحت نفوذ بیگانگان و عمال آنان قرار ندهید و نگذارید در همه شئون دخالت کنند؟ آیـا مـلت وظـیفه ندارد‌ و مفاسد‌ و عواقب‌ مصوبات گذشته و تصویب‌نامه‌های محرمانه‌ خـطرناک آیـنده را که مضر به حال‌ دین و دنیا و مصالح فردی و اجتماعی این مملکت است به مقامات و مصادر امور بگوید؟ آیا وظیفه ندارد بـگوید بـا داشـتن‌ این همه‌ مواهب‌ الهی چرا وضع اقتصادی به حدی برسد که هـر روز بر کسادی‌ بازار‌ افزوده‌ و گرسنگی و فقر بیشتر می‌شود؟

آیا امت اسلامی وظیفه ندارد بگوید چرا حضرت آیت‌الله خـمینی‌ دامـت‌ بـرکاته‌ را که‌ یکی از مراجع تقلید و مصونیت قانونی دارند به خارج کشور برده‌اید‌ و جـمعی‌ از‌ عـلماء و خطبا و دانشمندان و اساتید دانشگاه‌ و مردم بی‌گناه زندانی نموده‌اید؟ آیا وظیفه ندارد بگوید چرا‌ گویندگان‌ و نویسندگان‌ بـی‌ارزش نـسبت به مقام شامخ روحانیت‌ به دستور قرآن مجید نباید رفتار کند که فرمود و لتکن‌ مـنکم‌ امـه یـدعون الی الخیر و یأمرون بالمعروف و ینهون عن المنکر و اولئک‌ هم المفلحون و نیز فرموده‌ فلولا‌ نفر‌ من کـل فـرقه مـنهم طائفه لیتفقهوا فی الذین و لینذروا قومهم اذا رجعوا الیهم لعلهم‌ یحذرون؟‌‌ روحانیت به جز دفاع از نـاموس اسـلام و حریم مملکت اسلامی مقصودی ندارد و به حول و قو‌ه الهی‌ و به یمن‌ توجهات حضرت‌ ولی عصر عـجل الله تـعالی فـرجه به دفاع خود ادامه خواهد داد و وابستگی به جایی‌ نداشته‌ و نخواهد داشت و حامی این آب و خاک‌ کشور جـعفری و تـمامیت ارضی آن است‌ و راضی‌ نمی‌شود‌ به جان و مال مردم تعرض بشود و خواستار آرامش و آسایش مـلت اسـت‌ تـا بتواند مطالب منطقی خود‌ را‌ بگوید.‌ بله گفته می‌شود دولت به دستوری‌ که دارد مشغول تهیه بعضی لوایح دیگر است‌ و احـتمالا‌ بـعضی از احکام اسلامی و قوانین مملکتی را تغییر دهد. بسیار موجب نگرانی است. قد مـکر الذیـن‌ مـن‌ قبلهم فأتی الله‌ بنیانهم من القواعد فخر علیهم السقف من فوقهم و آتاهم‌ العذاب‌ من حـیث لا یـشعرون. جمله خواسته حضرت‌ آیت‌الله‌ خمینی‌ خواسته همه مجامع روحانی و دینی است‌ و اهـدافشان‌ هـمان است که قدری از آنها را حضرت معظم بیان نموده‌اند و بازگشت‌ حضرتشان‌ به این کشور مورد انتظار روحانیت‌ و سـایر‌ طـبقات ملت‌ است‌ و البته‌ بعضی مسائل موجب غفلت از اصل‌‌ مطلب‌ نخواهد شد.

آیـا ملت اسلامی وظیفه ندارد بگوید این‌ کشور‌ مذهبی را تحت نفوذ بیگانگان و عمال آنان قرار ندهید و نگذارید در همه شئون دخالت کنند؟ آیـا مـلت وظـیفه ندارد‌ و مفاسد‌ و عواقب‌ مصوبات گذشته و تصویب‌نامه‌های محرمانه‌ خـطرناک آیـنده را که مضر به حال‌ دین و دنیا و مصالح فردی و اجتماعی این مملکت است به مقامات و مصادر امور بگوید؟ آیا وظیفه ندارد بـگوید بـا داشـتن‌ این همه‌ مواهب‌ الهی چرا وضع اقتصادی به حدی برسد که هـر روز بر کسادی‌ بازار‌ افزوده‌ و گرسنگی و فقر بیشتر می‌شود؟

مـثل ایـن‌که نامه به طول انجامید باید به مثل شما کـه سـال‌های‌ مـتمادی‌ اخلاص داشته و علاقمندم درد دل بنمایم‌‌ ترقب آن‌که مـقرر فـرمائید‌ مردم‌ مسلمان به ملاقات زندائیان بی‌گناه بروند‌ و برای‌ خدا به قدر امکان در این زمستان سـرد به فکر فقرا و بینوایان باشند و در این‌ نـیمهء شـعبان بر حسب وظـیفه کـه دارنـد‌ در‌ ضمن‌ تجلیل بسیار آبرومند‌ و با‌ شـکوه بـیش از پیش‌ پیشگاه‌ حضرت ولی عصر عصر صلوات الله و سلامه علیه عرض ارادت بنمایید. در خـاتمه‌ به عرض‌ می‌رسانم آن‌چه آقایان علما مرکز و سـایر‌ اعلام‌ صلاح بدانند‌ ایـن‌جانب‌ هـمراهی‌ خواهم نمود بعون الله‌ و قـوته.

السـلام علیکم و رحمه الله و برکاته.”

جمعه ۶ شعبان المعظم ۱۳۸۴

مشهد مقدس

محمدهادی الحسینی‌ المیلانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *